หลังจากที่มีภาพแรกแล้ว แน่นอนก็อยากวาดภาพต่อ ไฟยังแรงอยู่ ถ้าไม่วาดต่อ

ไฟในตัวมอดแน่นอน  โดยปกติแล้วถ้าทำอะไรแล้วออกมาดี ต้องรีบทำต่อเนื่องไม่งั้น

จะขี้เกียจ จะเลิกทำไปทำอย่างอื่น แต่วาดการ์ตูน เราวาดมาตั้งแต่เด็ก มีเวลาก็วาด แต่พอ

มาถามตัวเองทำไมถึงไม่ไปไหน ก็แน่นอนเราชอบวาด ชอบสเก๊ตภาพแต่ไม่ชอบลงสี

ลงทีไรเละทุกที แต่พอได้ทำในโปรแกรม สามารถลดปัญหาอารมเสียได้

         ใช้โปรแกรมแบบไม่มีคนสอน รู้จักแต่เครื่องมือพื้นฐาน ต้องค่อยๆลองใช้ทีละอย่าง

ซึ่งตอนนั้นผมนึกขึ้นถึงคำพูดที่เคยฟังมา ไม่แน่ใจจากที่ไหนว่า อาจารที่ดี คือ ตัวเราเอง

ตอนฟังครั้งแรกก็งง แต่พอมาสัมผัส ความหมายที่มันได้คือ ถ้าเรามัวแต่รอให้คนอื่นสอนเราก็

จะได้ความรู้จากที่เค้าให้ แต่ถ้าเรามานั่งศึกษาและเรียนรู้ควบคู่ไปด้วยเราก็จะรู้ทุกอย่างที่เรา

อยากจะรู้  ซึ่งมีแต่ความตั้งใจที่จะทำ อารมบ้านั่นเอง  นั่งหน้าคอมวันละ 7-8 ชม. แน่นอน

ที่บ้านก็คิดว่าเอาแต่วาดการ์ตูน วันๆไม่คิดสนใจอะไร จนผ่านไปเป็นสัปดา พ่อแม่ก็เป็นห่วง

และรู้ถึงความตั้งใจของเราที่ไม่มีจุดหมาย มีแต่ความคิดว่าวาดและลงสีให้เสร็จ

ภาพที่ลงแรกที่ลงสีใช้เวลา 8 ชม.

         คนที่เห็นงานตอนนั้นทุกคนบอก เป็นเสียงเดียวกันน่ารักดี สีสดใส แต่พอมาฟังว่าใช้

เวลาลงสี 8 ชม มีแต่คนบอก โห.... แบบอึดนะที่ตั้งใจลงสีขนาดนี้ บางคนก็งงกับผลงานว่า

ทำไมทำออกมาช่างน่ารักไม่เหมาะเลย (อารมแอบรึเปล่า) ชม.นี้ไม่คิดไรละ เพราะตอนที่

ตัดสินใจ เราวางอนาคตตัวเราเอง วางทั้งๆที่ไม่รู้ปลายทางด้วยซ้ำ แต่ยึดติดกกับคำพูดพื้นฐาน

ที่ว่า ยุคนี้ถ้าไม่เก่งภาษา ก็ต้องเก่ง Computer เราจึงหาแรงบัลดาลใจจากการวาดการ์ตูนทำให้

เรามีความตั้งใจสนใจเองและวาดลงสีเรื่อยมา รอเวลาเข้ามหาลัยปี 1

ภาพที่วาดตอน Summer รอเรียนปี 1